Celem standardu jest określenie wymagań jakościowych dla śliwek po ich przygotowaniu i zapakowaniu.

A. Wymagania minimalne

We wszystkich klasach jakości, uwzględniając szczegółowe wymagania dla danej klasy oraz dopuszczalne tolerancje, śliwki powinny być:

• Całe - Oznacza to, że śliwki nie mogą mieć żadnych ubytków i uszkodzeń powstałych zarówno podczas wzrostu, zbioru, pakowania jak i innych operacjach związanych z przygotowaniem ich do sprzedaży.

• Zdrowe; nie dopuszcza się owoców z objawami zepsucia lub z takimi zmianami, które czynią je niezdatnymi do spożycia - Śliwki powinny być całkowicie wolne od jakichkolwiek oznak chorób lub zmian, które znacząco wpływają na ich wygląd, przydatność do spożycia oraz wartość handlową. Szczególnie niedopuszczalne są ślady gnicia, nawet jeśli są niewielkie, ale mogą spowodować, że w momencie końcowej sprzedaży śliwki będą już niezdatne do spożycia.

• Czyste, praktycznie wolne od jakichkolwiek widocznych zanieczyszczeń obcych - Śliwki powinny być praktycznie wolne od zanieczyszczenia ziemią, kurzem, pozostałością środków ochrony roślin lub innych zanieczyszczeń.
• Praktycznie wolne od szkodników
• Praktycznie wolne od uszkodzeń spowodowanych przez szkodniki
• Wolne od nadmiernego zawilgocenia powierzchniowego - W momencie wysyłki śliwki nie powinny być nadmiernie wilgotne, co powoduje znaczne obniżenie trwałości i przydatności do transportu. Jednak natychmiast po wystawieniu z chłodni może wystąpić lekkie zawilgocenie, które nie jest uważane za nadmierne.
• Bez obcych zapachów i/lub smaków - Śliwki nie mogą być przechowywane i transportowane w nieodpowiednich warunkach, w których mogłyby pochłonąć niepożądane zapachy np. od innych produktów.

Śliwki powinny być delikatnie zrywane.
Podczas zbioru śliwek trzeba zwrócić uwagę na delikatne ich zrywanie, aby nie spowodować nawet niewielkich uszkodzeń, które mogłyby prowadzić do zepsucia. Szczególnie ważne jest aby w zależności od odmiany pozostawiać szypułkę, co zapobiega ewentualnemu uszkadzaniu skórki.

Powinny być dostatecznie rozwinięte i odpowiednio dojrzałe. Stopień rozwoju i dojrzałości śliwek powinny być takie, aby mogły:

• Wytrzymać transport i manipulacje,
• Dotrzeć do miejsca przeznaczenia zachowując zadowalającą jakość.

B. Podział na klasy jakości

Śliwki dzieli się na trzy niżej określone klasy jakości:

a) Klasa Ekstra
Śliwki w tej klasie powinny być najwyższej jakości. Powinny mieć kształt, stopień rozwoju i barwę charakterystyczne dla danej odmiany.
Śliwki klasy Ekstra powinny być najwyższej jakości i powinny być bardzo starannie zaprezentowane.
Powinny być:

• Praktycznie pokryte woskowym nalotem, odpowiednio dla odmiany,
• Jędrne.

Śliwki nie powinny mieć żadnych wad, z wyjątkiem bardzo lekkich wad powierzchniowych, pod warunkiem, że nie wpływają one ujemnie na ogólny wygląd owoców, ich jakość, zachowanie jakości oraz prezentację w opakowaniu.

b) Klasa I
Śliwki w tej klasie powinny być dobrej jakości. Powinny mieć cechy charakterystyczne dla danej odmiany.
Śliwki klasy I powinny być dobrej jakości i powinny być starannie zaprezentowane. Mimo, że wymagania dla klasy I są nieco mnie rygorystyczne to śliwki powinny zachować wszystkie cechy charakterystyczne dla odmiany.

Dopuszcza się jednak następujące niewielkie wady, pod warunkiem, że nie wpływają one ujemnie na ogólny wygląd owoców, ich jakość, zachowanie jakości oraz prezentację w opakowaniu:

• Niewielkie wady kształtu

c) Klasa II
Do tej klasy zalicza się śliwki, które nie mogą być zakwalifikowane do wyższych klas, ale spełniają wyżej określone wymagania minimalne.
Śliwki klasy II powinny posiadać odpowiednią jakość handlową i powinny być odpowiednio zaprezentowane.

Mogą jednak posiadać następujące wady, pod warunkiem, że owoce zachowają swoje cechy charakterystyczne co do jakości, zachowania jakości i prezentacji:

• Wady kształtu
• Wady rozwoju
• Wady barwy
• Wady skórki, których powierzchnia całkowita nie przekracza 1 powierzchni całkowitej owocu